NG Dergi - Sayı 64

37 yerini görünürlüğe bırakır. Sosyal medya ve dijital platformlar, sanatın algılanma biçimini dönüştürürken aynı zamanda onu yüzeyselleştirme riski taşır. Benim üretim pratiğim, bu hız ideolojisine karşı daha yavaş, daha dirençli bir yerde konumlanıyor. 1992’den bu yana süregelen üretimim, modasal eğilimlerden çok sürekliliğe ve düşünsel derinliğe dayanıyor. Sanatı bir kariyer stratejisi olarak görmedim hiç, sanat benim için yaşamın kendisiyle kurulan uzun soluklu bir ilişki. Türkiye’de son yıllarda daha az görünür olmam, bu tercihlerin doğal bir sonucu. Bir şehri gezerken İsmail Acar’ın gözleri neyi arar? Sizce bir sanatçının görme biçimini en çok besleyen, sıradan bir gözün kaçırdığı o “detaylar” nelerdir? Bir şehri deneyimleme biçimi, bireyin o şehirle kurduğu toplumsal ilişkiyi belirler. Önyargılar ve hazır imgelerle dolaşılan bir şehir, kendi gerçekliğini açığa çıkaramaz. İnsan, doğduğu yerin kültürel kodlarını farkında olmadan yeni mekanlara taşır ve bu durum bakışı sınırlar. Oysa bir şehri anlamanın yolu, onun sokaklarında yürümek, gündelik yaşam pratiklerine dahil olmak ve mekanı yaşayan bir organizma olarak okumaktır. Sokaklar, mimari ve insan ilişkileri, kentin sınıfsal yapısını, kültürel çatışmalarını ve tarihsel sürekliliğini görünür kılar. Bu bağlamda şehir, yalnızca fiziksel bir alan olarak görülmemeli. Şehir aslen toplumsal ilişkilerin somutlaştığı bir sahnedir. İlham aldığınız veya sizi işe hazırlayan özel bir ritüeliniz var mı? Çalışma alanınızda vazgeçemediğiniz objeler, estetik dilinizin gündelik hayatınızdaki yansımaları mıdır? İlham kavramını romantik bir esin hali olarak değil, süreklilik içeren bir gözlem pratiği olarak ele alıyorum. Aynı mekanlara tekrar tekrar gitmek, aynı müziği defalarca dinlemek, benzer rotalarda yürümek bu sürekliliğin parçasıdır. Ayasofya, Topkapı Sarayı ya da İstanbul’un sokaklarını da kolektif hafızanın yaşayan taşıyıcıları olarak görürüm hep. Atölye pratiği ile bu mekanlar arasında kurulan ilişki, üretimin ortak zemini, yaşam alanlarında nasıl bir kalıcı etki yaratır? Sanatın yaşamla kurduğu ilişki, onun varlık koşulunu belirler. Hayattan koparılan, yalnızca sergileme ya da muhafaza nesnesine indirgenen sanat, toplumsal karşılığını yitirir. Porselen, seramik ya da pişmiş toprak gibi gündelik hayatta karşılığı olan malzemelerle üretilen sanat, sanat ile toplum arasındaki mesafeyi azaltır. Sanatçının üretiminin endüstriyel süreçlerle buluştuğu noktada, estetik değer toplumsal bir boyut kazanır. NG Kütahya Seramik ile yürüttüğümüz iş birliği, bu yaklaşımın somut bir örneğidir. “Şehirler” serisi kapsamında geliştirilen çalışmalar mekan, hafıza ve gündelik yaşam arasındaki ilişkiyi yeniden düşünmeye imkan tanır. İstanbul’la başlayan bu seri, gezilen şehirlerle genişliyor. Uzun vadede yüz şehri kapsayan bir kolektif hafıza haritası oluşturmak hedeflerim arasında. Ancak bu, benim için ömür boyu sürecek bir koleksiyon ve proje niteliğinde. Bu projeyi NG Kütahya Seramik ile gerçekleştirebilmek gibi bir hayalim var. Tabii ki bu süreç ve iş birliği fikri, önümüzdeki zamanlarda netlik kazanacaktır. düşünsel zeminini besler. Sessizlik, geniş alan ve bölünmeyen zaman ise bu sürecin vazgeçilmez koşullarıdır. Genç sanatçılara, özellikle bu dönemin hız ve görünürlük baskısında, “kendini korumak” ve “sürdürülebilir üretim” için tek bir mesaj vermeniz gerekse ne söylersiniz? Genç sanatçılar, günümüz dünyasını önceki kuşaklara kıyasla daha erken yaşta ve daha yoğun biçimde deneyimliyor. Ancak hız ve görünürlük baskısı, üretim süreçlerini kırılgan hale getirebiliyor. Gençlere en temel tavsiyem, üretimi aceleye getirmemeleri ve kendi kültürel referanslarını göz ardı etmemeleridir. Önceki kuşaklar için sanat, ekonomik olarak sürdürülebilir bir alan değildi. Bugünkü imkanlar, uzun süreli mücadelelerin sonucunda ortaya çıktı. Bu nedenle süreklilik, sabır ve toplumsal hafıza ile kurulan bağ, genç sanatçılar için belirleyici olmaya devam ediyor. Eserlerinizde yüzey, doku ve ışık ilişkisi çok güçlü. NG Kütahya Seramik’in malzeme dili de benzer biçimde yüzey ve dokuyla hikaye anlatıyor. Sizce sanat ve tasarımın bu